 |
 |
Chahar Bagh in Esfahan province
The American scholar, Arthur Upham Pope, whose monument A
Survey of Persian Art in six volumes is indispensable to all
students of that subject, describes this Madrasa as (perhaps the
last great building in Iran).
It was built between 1706 and 1714 during the reign of Shah
Sultan Hussein, the last of the Safavids.
The Shah`s mother is said to have paid for the building and also
for the adjoining carvanserai which was to provide the School`s
endowment and which Yas converted in 1962-65 into what perhaps
the most surprising and luxurious hotel in the Middle East.
The great tiled dome over the sanctuary at the north end of the
building is covered with large arabesques in yellow, black and
white against a brilliant turquoise background. Round the drum
runs a band of contrasting lapis lazuli blue decorated with
whitecalligraphic inscriptions.
The brilliance of coloring of the dome and minarets is
emphasized by the Khaki-colored brick work below.
Lord Curzon, statesman and traveler, whose Persia and the
Persian Question, published in1892, is a mine of individual
information, described the Madrasa as (one of the stateliest
ruins that I saw in Persia).
However, it has been skillfully restored and is still used as a
mosque, though no longer as a seminary.
چهار باغ در استان اصفهان
یک محقق امریکایی بنام آرتور افام پوپ , که اثر ماندگاراو
در شش جلد به عنوان یک بررسی از هنر ایرانی درنظر گرفته می
شود و مطالعه آن برای همه دانشجویان این مبحث ضروری است ,
به شرح این مدرسه در کتابش ( احتمالا آخرین ساختمان عظیم
ایران) پرداخته است. این بنا , در بین سالهای 1706 و1714 و
در دوران سلطنت شاه سلطان حسین ( آخرین پادشاه صفویه )
ساخته شده است. اینگونه گفته می شود که مادر شاه هزینه
ساخت این ساختمان و کاروانسرای مجاور بآن را پرداخته است ,
این کاروانسرا برای مدرسه عظمت خاصی را بهمراه داشت . این
بنا در سالهای 65-1962 تبدیل به جالبترین و مجللترین هتل
در خاورمیانه گشت. گنبد آجری شکل بزرگ آن بر بالای جایگاه
مقدس درانتهای شمالی ساختمان با کاشی کاریهای سبک اسلامی
به رنگ زرد , سیاه و سفید پوشیده شده است که در زمینه براق
فیروزه ای اش جلوه خاصی دارد و دراطراف قسمت استوانه ای
شکل آن نواری از سنگ ارمنی لاجوردی وجود دارد که با کتیبه
های خطاطی ای به رنگ سفید تزیین گردیده است. درخشندگی
رنگهای گنبد و مناره با آجر کاریهای خاکی رنگش چندین برابر
می شود. لرد کرزون , سیاستمدار و جهانگرد که کتاب وی بنام
ایران و مسئله ایرانی در سال 1982 به چاپ رسید منبع
اطلاعات منحصر به فردی می باشد , وی از مدرسه به عنوان یکی
از مجللترین خرابه هایی یاد می کند که تا بحال درایران
دیده است. اگرچه این بنا را بطور ماهرانه ای بازسازی نموده
اند اما همچنان از آن به عنوان مسجد و نه مدرسه علوم دینی
استفاده می گردد.
<<
بازگشت >> |
